สถาปนิก ผู้รับเหมา และผู้จัดจำหน่ายจำนวนมากใช้คำว่า ทนไฟ และ ทนไฟ สลับกันได้ อย่างไรก็ตาม ในรหัสอาคารและมาตรฐานการทดสอบอัคคีภัย ข้อกำหนดเหล่านี้จะอธิบายลักษณะการดับเพลิงที่แตกต่างกันสองประการ

บอร์ดอาจไม่ติดไฟแต่ไม่ได้กำหนดระยะเวลาการทนไฟที่ได้รับการรับรอง ในทำนองเดียวกัน ชุดประกอบที่ทนไฟจะต้องแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการทนต่อการสัมผัสไฟตามระยะเวลาที่กำหนด

ในบทความนี้ เราจะอธิบายความแตกต่างและแสดงให้เห็นว่าบอร์ด MgO ทำงานอย่างไรทั้งในการสัมผัสกับเปลวไฟจริงและการทดสอบไฟที่ได้รับการรับรอง

การทดสอบการสัมผัสเปลวไฟจริง: คบเพลิง 1200°C เป็นเวลา 9 นาที

เพื่อสาธิตประสิทธิภาพการยิงของกระดาน MgO ของเรา เราได้ให้พื้นผิวกระดานโดนเปลวไฟคบเพลิงซึ่งมีอุณหภูมิประมาณ 1200°C เป็นเวลา 9 นาที

การจำแนกประเภท A1: ทำความเข้าใจเรื่องการไม่ติดไฟ

ตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพการดับเพลิงที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งสำหรับวัสดุก่อสร้างคือการจำแนกประเภทปฏิกิริยาต่อไฟ

บอร์ด MgO ของเราได้รับการจัดประเภท A1 ซึ่งเป็นประเภทที่สูงที่สุดสำหรับวัสดุก่อสร้างที่ไม่ติดไฟ

อัตราการทนไฟ 3 ชั่วโมง

แม้ว่าการจำแนกประเภท A1 จะประเมินความสามารถในการติดไฟของวัสดุ การทดสอบการทนไฟจะประเมินว่าชุดประกอบอาคารสามารถทนต่อการสัมผัสไฟได้นานแค่ไหน

ระบบผนังที่ผ่านการทดสอบของเรามีประสิทธิภาพในการทนไฟได้นานถึง 3 ชั่วโมงภายใต้เงื่อนไขการทดสอบที่ได้มาตรฐาน

เหตุใดรหัสอาคารจึงต้องมีทั้งสองอย่าง

กฎระเบียบของอาคารสมัยใหม่มุ่งเน้นไปที่ทั้งการป้องกันอัคคีภัยและการคุ้มครองผู้อยู่อาศัย

วัสดุควรต้านทานการติดไฟและการแพร่กระจายของเปลวไฟ ในขณะที่ชุดประกอบที่ทนไฟควรรักษาความสมบูรณ์ให้นานพอที่จะรองรับการอพยพและการตอบสนองในกรณีฉุกเฉิน

นี่คือเหตุผลว่าทำไมทั้งระดับการไม่ติดไฟและระดับการทนไฟของ A1 จึงมีบทบาทสำคัญในความปลอดภัยของอาคาร